één van onze eerste en trouwste sponsors stoppen met hun slagerij.

5 mei 2021 10:45

José Pietens

De gebroeders Deken
Wie kent ze niet van de geschonken worsten voor de tombola op zondagmiddag en klaverjasavonden,
Geniet van jullie pensioen ! Namens de voetbalvereniging Saenden
Wilt u ook nog genieten van de overheerlijke producten, ga nog gauw even bij ze langs.

Na 72 jaar sluiten gebroeders Deken hun slagerij.

3 juli 1949

Op 3 juli 1949 opende Joop Deken zijn slagerij aan de Edisonstraat.

Op 3 juli 2021, exact 72 jaar later, is de winkel voor het laatst geopend.

foto4.png

FAMILIEBEDRIJF Geen opvolger. Hun kinderen hebben ’geen slagersbloed’

Slagerij Deken houdt op te bestaan. De gebroeders Deken gaan met pensioen. Een opvolger voor het 72 jaar oude familiebedrijf is er niet. Over twee maanden draaien zij de deur voorgoed op slot. Een moeilijke beslissing. We hebben er een dubbel gevoel bij.

Jos belegt zijn boterhammen steevast met gebraden gehakt, zijn favoriete ontbijt. Ongetwijfeld doet hij dat op 3 juli ook. Maar het is geen ontbijt zoals alle andere. Zodra de borden leeg zijn, beginnen de broers aan hun laatste dag in de slagerij. Exact 72 jaar nadat de winkel opende „Er komt een keer een eind aan”, zegt Nico. Je kunt beter stoppen op je hoogtepunt, anders gaat het plezier er van af.

Leven

Het besluit is niet lichtvaardig genomen. De slagerij hoort bij hun leven. De broers zijn groot geworden tussen het vlees. Op 3 juli 1949 opende vader Joop de slagerij; in die tijd was al het vlees nog op de bon. Hij had het woon-winkelpand van slager Koekenbier aan de Edisonstraat overgenomen en was met zijn vrouw Co Kramer in de aangrenzende woning getrokken. Ze brachten er negen kinderen groot. Met dertien man - inclusief inwonende slagersknecht en hulp - sliepen ze in het kleine huisje. We weten niet eens meer hoe dat allemaal paste. Het ging gewoon.

De oudste kinderen hielpen al vroeg mee in de winkel. Jos bijvoorbeeld, bracht op zijn 15e al bestellingen rond en rolde zo het slagersvak in. Na 31 jaar wilde pa minderen en moe wilde verhuizen. Altijd druk met de winkel en altijd zoveel kinderen in huis.

Jos en Nico namen de winkel over, Paul kwam in loondienst. Vader bleef tot op zijn 91e helpen met wat licht werk, zoals worst afbinden en rookworst vacuüm trekken. Nico’s vrouw Agnes hielp jarenlang mee en ook Dolly werkt al jaren in de zaak.

Z-locatie

Begin jaren negentig bouwden de broers een nieuwe winkel naast de oude slagerij, waar Jos en Dolly nog steeds wonen. Jos: Volgens de slagersbranche moest je op een A-locatie zitten. De Edisonstraat is eerder een Z-locatie, in 1990 waren alle winkels er verdwenen. Toch zijn we gebleven, want we hebben hier veel werkruimte en een eigen worstenmakerij. Daar hebben we geen spijt van, we draaien als een tierelier.

De slagerij is een begrip in de Zaanstreek, klanten rijden er voor om, zegt Dolly. Onze klanten zijn trouw. Sommigen komen al meer dan vijftig jaar. Ze zijn gewend aan onze smaak. Ons vlees gaat het hele land door. Een paar jaar geleden verhuisde een van onze klanten van Wormer naar België. Zes weken later kregen we een enorme bestelling binnen. Ze had daar geen goede slager kunnen vinden, zei ze. Om de zoveel tijd komt ze bij ons drie koelboxen vol halen. Dat zijn geinige dingen.

Vlugklaar-maaltijden

Het slagersvak is in de loop der jaren enorm veranderd, zeggen Nico en Jos. In onze jeugd waren er drie, vier soorten vleeswaren, gehakt en wat lappen. Er zijn tientallen artikelen bijgekomen: vleeswaren en maaltijden die mensen leerden kennen op vakantie en ook thuis wilden eten. Omdat mensen ook meer willen, hebben we veel vlugklaar-artikelen. Allemaal zelfgemaakt, naar eigen recept. Maaltijden zoals stamppot en hachee, soepen, salades, noem maar op. Bami en nasi verkopen we veel, al zitten er zat Chinese restaurants in de buurt.’

Iedere klant heeft zo zijn eigen favoriete product. ,,Maar veel mensen komen voor ons rundvlees. Daarmee maken we echt verschil. Ons vlees komt van een veehouder uit de Beemster. Zijn zoon werkt ook bij ons. Hij verzorgt ’s morgens de koeien en komt daarna hiernaartoe. Onze vader kocht al koeien bij zijn opa.

Het vak zal nog veel meer veranderen, voorspellen zij. Mensen willen een nog groter aanbod en nog meer gemak, ze eten vaker vegetarisch en bestellen meer online. In het weekend werd er nog wel eens uitgebreid gekookt, maar dat lijkt helemaal voorbij. Als je ziet hoeveel bezorgbrommertjes in het dorp rondrijden. Men bestelt maaltijdboxen, lunch en zelfs ontbijt.

De broers houden van hun ambacht en het omgaan met mensen. Nadelen zijn er ook. Ze werken zestig uur in de week. Mét plezier, dat zeker, maar ze voelen dat ze ouder worden.

Ze denken al langer na over hun pensionering. Toen Paul en Nico in 2018 kort na elkaar weduwnaar werden, vroegen zij zich af hoe lang ze door moesten gaan met wat ze altijd deden.

Onlangs hakten ze de knoop door.

Praktisch gezien is het er ook een goede tijd voor, zegt Jos.

De nieuwe Zaanbrug - met bijbehorende overlast - komt eraan en ’van corona zijn we ook nog lang niet af’. Door corona hebben we het nog veel drukker gekregen in de winkel. En het staat de hele tijd ’aan’ in je hoofd, door alle regels. Want je kunt zelf corona krijgen.

Slagersbloed

Een opvolger is er niet. Hun kinderen hebben ’geen slagersbloed’. Andere geschikte kandidaten voor het bedrijf of pand hebben ze niet gevonden. De winkel, waar in totaal elf mensen werken, gaat dicht. Het personeel (’zeer trouw, sommigen werken er al 25, 30 jaar’) is ’rustig aan het zoeken naar een andere baan’. De Dekens steken straks meer tijd in (klein)kleinkinderen, sociale contacten en hobby’s. „De rest is een vraagteken”, zegt Nico. Eerst alle zaken in de slagerij goed afhandelen.

Met het sluiten van Deken blijven er weinig slagers over in de Zaanstreek. Klanten zullen vast vragen waar ze straks heen moeten, verwacht Dolly. Waar de slagers zelf hun vlees gaan halen? Wij worden vegetarisch, grapt Dolly. Nee hoor, wij weten overal een goede slager te vinden.

Veel mensen komen voor ons rundvlees. Daarmee maken we echt verschil

foto1.png

 

Bron: https://digitalekrant.noordhollandsdagblad.nl/static/cci/index.html?epub=https://digitalekrant.noordhollandsdagblad.nl/cdn/premium/7577db48b28dc413940d270d9d3c0b92/web/OPS/cciobjects.json#/pages/26-27
Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!